1 tydzień temu
Koszalin
W Muzeum w Koszalinie otworzy się w niedzielę (1.02) wystawa Co nasze to wasze. Kolekcja wspólna – projekt Tomka Paszkowicza, w którym artysta ponownie sięga po charakterystyczną dla swojej praktyki strategię włączania prac innych twórców w autorską narrację. Punktem wyjścia będzie tym razem kolekcja osiecka, obejmująca dzieła powstałe podczas plenerów w latach 1963–1981, potraktowana nie jako uporządkowany zapis historyczny, a pole relacji, napięć i wspólnotowych doświadczeń. Paszkowicz podważa mit muzeum jako przestrzeni neutralnej, wykorzystując humor, zabawę i nietypowe rozwiązania ekspozycyjne jako narzędzia poznawcze, które angażują odbiorców w aktywne interpretowanie zbiorów.
Łódź
Kuratorowana przez Borysa Górskiego i Artura Chrzanowskiego wystawa Po śladach. Spacer jako doświadczenie otworzy się w czwartek (29.01) w Ośrodku Propagandy Sztuki, oddziale Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi. Ekspozycja krążyć będzie wokół motywu spaceru jako praktyki artystycznej i egzystencjalnej, sposobu porządkowania czasu, doświadczania przestrzeni oraz uważnego „czytania” świata, zarówno w jego fizycznym, jak i cyfrowym wymiarze. Obok malarskiego cyklu Spacery Włodzimierza Pawlaka i rzeźb Pawła Orłowskiego z cyklu Boty wystawa prezentować będzie wybór gier w konwencji tzw. symulatorów chodzenia, w których eksploracja staje się podstawowym narzędziem narracji.
Nadia Markiewicz, „Ballada więdnącej róży”, 2024, fot. Vanja Babić, dzięki uprzejmości Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie
Warszawa
Wystawa podsumowująca ostatnie dwa lata pracy Nadii Markiewicz otworzy się w czwartek (29.01) w ogólnodostępnej przestrzeni Galerii A na parterze Muzeum Sztuki Nowoczesnej. Centralnym punktem kuratorowanej przez Łukasza Rondudę ekspozycji będzie cyrkowy pokaz iluzjonistyczny, który Markiewicz wykorzystuje jako metaforę własnego doświadczenia osoby z brakiem lewego przedramienia. Artystka zaprezentuje rekwizyty i kostiumy towarzyszące jej performansom, w których wciela się m.in. w gołębice, różę i talię kart, redefiniując pojęcia tajemniczości i niezwykłości ciała. W Misterioso artystka bada możliwość samodzielnego kreowania reprezentacji własnego doświadczenia w kontekście historycznych i współczesnych narracji o niepełnosprawności.
Historia zmiecie każdego. Kijowskie Biennale 2025 w Muzeum Sztuki Nowoczesnej
Agata Pyzik
Również od czwartku w Ogrodzie Botanicznym Uniwersytetu Warszawskiego będzie można oglądać – a adekwatnie doświadczać – projekt Woventra Izabeli Chamczyk, w którym artystka przekształca ubrania w interaktywną instalację, łączącą projekcję wideo z materią tkanin. Chamczyk tworzy z odrzuconych fragmentów garderoby ekran, na którym wyświetlane obrazy wchodzą w dialog z roślinnością i przestrzenią Ogrodu Botanicznego, badając relacje między światem organicznym a porzuconymi przedmiotami. Instalacja wykorzystuje upcycling jako metodę pracy i troski o środowisko oraz tworzy wrażliwą przestrzeń do zanurzenia się i doświadczenia materii jako nośnika pamięci, ciała i ruchu.
O poszukiwaniu tego, co ukryte pod powierzchnią, zarówno metaforycznie, jak i dosłownie, opowiadać będzie druga wystawa w prowadzonej przez Agatę Plater-Zyberk galerii Sezon. Otwierana w piątek (30.01) ekspozycja Zaglądanie co jest w środku prezentować będzie prace Małgorzaty „Kuki” Rittersschild z lat 80. i jej najnowsze obrazy reinterpretujące dawne motywy, oraz współczesne prace Jakuba Michalaka. Rittersschild, powracająca po kilku dekadach do malarskiej praktyki, wychodzi od refleksji nad światem natury, z kolei Michalak konstruuje enigmatyczne światy pełne symboli, tajemniczych pudełek-sarkofagów i sferycznych form, pozostawiając odbiorców w stanie niedopowiedzenia.
W Fundacji Profile otworzy się w sobotę (31.01) wystawa Pomiędzy obrazami. Uśpiony kapitał kolekcji Andrzeja Skrzyńskiego, prezentująca prywatny zbiór o nietypowym charakterze, budowany poza instytucjonalnymi podziałami i rynkowymi hierarchiami. Punktem wyjścia dla pokazu jest tytułowe pojęcie „uśpionego kapitału”, przywoływane przez Waltera Benjamina w kontekście kolekcjonerstwa jako praktyki o wywrotowym potencjale wobec kanonu i klasyfikacji. Kolekcja obejmuje prace artystów i artystek różnych generacji – od klasyków modernizmu i neoawangardy po twórców młodych oraz outsiderów – tworząc obraz sztuki oparty na relacjach, długotrwałym obcowaniu z dziełami i subiektywnych wyborach. Wystawa inaugurować będzie większy cykl poświęcony sztuce kolekcjonowania i podejmuje refleksję nad symbolicznym wymiarem prywatnych zbiorów oraz ich kulturotwórczą rolą.
Hutmen, fot. Jakub Certowicz, dzięki uprzejmości Muzeum Architektury we Wrocławiu
Wrocław
W Muzeum Architektury we Wrocławiu otworzy się w czwartek (29.01) wystawa Niedziela w Hutmenie, prezentująca dziedzictwo architektoniczne, artystyczne i społeczne związane z funkcjonowaniem zakładu Hutmen w okresie PRL-u. Ekspozycja ukazuje historię humanizacji pracy i unikatowych inicjatyw kulturalnych w zakładzie, takich jak cykliczne „Niedziele w Hutmenie”, spotkania z muzyką współczesną czy kółko teatralne, poprzez archiwalia, pamiątki i artefakty wzbogacone materiałami filmowymi oraz dźwiękowymi. Wystawa przygotowana przez Michała Chaderę, Agatę Gabiś i Iwonę Kałużę łączyć będzie dokumentację historyczną ze współczesnymi fotografiami Jakuba Certowicza, pokazującymi pozostałości hutmenowego dziedzictwa w dzisiejszym, mozaikowym i zarośniętym krajobrazie fabrycznym.
