Nie ma zbyt wielkiej wody, nie ma rzeki tak rwącej,by rozdzielić na zawsze dwa serca tęskniące.Choćby miasta i kraje stały na przeszkodzie,choćby obcy kontynent tonął w mgielnym chłodzie istnieje most niezwykły, rozpięty nad czasem,co nie dba o kilometry, nie kończy się lasem.To nie beton, nie grani
