Miasto Tarnobrzeg ogłosiło kilka przetargów na tegoroczne inwestycje. Wśród nich znalazł się drugi etap modernizacji hali MOSiR, wymagany m.in. ze względów przeciwpożarowych. rewitalizacja Parku Dzikowskiego, czy termomodernizacja czterech tarnobrzeskich placówek edukacyjnych. Poniżej nieco wybranych informacji z projektów, głównie co do zakresu robót oraz trochę wizualizacji.
„Poprawa efektywności energetycznej budynków oświatowych w Tarnobrzegu” w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO) – 4 zadania.
Zadanie nr 1: Szkoła Podstawowa nr 10, ul. Dąbrowskiej 10
Zakres przedmiotowej inwestycji obejmuje termomodernizację budynku Szkoły Podstawowej nr 10 ul. Dąbrowskiej 10 w Tarnobrzegu:
– ocieplenie przegród zewnętrznych
– wymiana okien
– wymiana drzwi
– modernizacja instalacji centralnego ogrzewania
– montaż paneli fotowoltaicznych z magazynem energii
– wykonanie systemu zarządzania energią w budynku
– wymiana oświetlenia na energooszczędne, wykonanie automatyki systemu oświetlenia oraz systemu grzewczego;
– wykonanie audytu powykonawczego (ex post)
Zadanie nr 2: Szkoła Podstawowa nr 11, ul. Olszowa 1
Zakres przedmiotowej inwestycji obejmuje termomodernizację budynku Szkoły Podstawowej nr 11 ul. Olszowa 1 w Tarnobrzegu:
– ocieplenie przegród zewnętrznych
– wymiana okien
– wymiana drzwi
– modernizacja instalacji centralnego ogrzewania oraz wymiana istniejących kotłów gazowych na nowe wraz z pompą ciepła
– montaż paneli fotowoltaicznych z magazynem energii
– wykonanie systemu zarządzania energią w budynku
– wymiana oświetlenia na energooszczędne, wykonanie automatyki systemu oświetlenia oraz systemu grzewczego;
– wykonanie audytu powykonawczego (ex post)
Zadanie nr 3: Zespół Szkół nr 3, ul. Św. Barbary 1B
Zakres przedmiotowej inwestycji obejmuje termomodernizację budynku Zespołu Szkół nr 3 ul. Św. Barbary 1B w Tarnobrzegu:
– ocieplenie przegród zewnętrznych
– wymiana okien
– wymiana drzwi
– modernizacja instalacji centralnego ogrzewania
– montaż paneli fotowoltaicznych z magazynem energii
– wykonanie systemu zarządzania energią w budynku
– wymiana oświetlenia na energooszczędne, wykonanie automatyki systemu oświetlenia oraz systemu grzewczego;
– wykonanie audytu powykonawczego (ex post)
Zadanie nr 4: Zespół Szkół im. ks. S. Staszica, ul. Kopernika 1
Zakres przedmiotowej inwestycji obejmuje termomodernizację budynku Zespołu Szkół im. Ks. St. Staszica, ul. Kopernika 1 w Tarnobrzegu:
– ocieplenie przegród zewnętrznych
– wymiana okien
– wymiana drzwi
– modernizacja instalacji centralnego ogrzewania
– montaż paneli fotowoltaicznych z magazynem energii
– wykonanie systemu zarządzania energią w budynku
– wymiana oświetlenia na energooszczędne, wykonanie automatyki systemu oświetlenia oraz systemu grzewczego.
– wykonanie audytu powykonawczego (ex post)
„Modernizacja hali sportowej w Miejskim Ośrodku Sportu i Rekreacji w Tarnobrzegu – etap II”
Przedmiotem zamówienia jest wykonanie robót budowlanych, instalacyjnych oraz montażowych w zakresie branży sanitarnej, elektrycznej oraz ogólnobudowlanej. Prace mają na celu dostosowanie budynku hali widowiskowo-sportowej do aktualnych przepisów przeciwpożarowych, oraz wymagań określonych w postanowieniu Komendanta Wojewódzkiego KWPSP. Zakres prac obejmuje:
- Branża sanitarna
Instalacja hydrantowa przeciwpożarowa
- Wykonanie nawodnionej wewnętrznej instalacji hydrantowej przeciwpożarowej, oddzielonej od instalacji bytowo-gospodarczej.
- Zapewnienie możliwości jednoczesnej pracy dwóch hydrantów wewnętrznych DN25.
- Wykonanie instalacji w układzie pierścieniowym (obwodowym) z dwoma kierunkami zasilania.
- Zastosowanie rur i kształtek stalowych podwójnie ocynkowanych, wzmocnionych, z połączeniami gwintowanymi skręcanymi.
Hydranty wewnętrzne
- Montaż hydrantów wewnętrznych DN25 w skrzynkach hydrantowych montowanych natynkowo.
- Wyposażenie hydrantów w:
- wąż półsztywny DN25 o długości 30 m,
- prądownicę,
- gaśnicę proszkową.
- Zapewnienie zasięgu hydrantów obejmującego całą powierzchnię strefy pożarowej.
- Lokalizacja i typ hydrantów zgodnie z dokumentacją projektową i załącznikami graficznymi.
Parametry techniczne instalacji
- Minimalna wydajność hydrantu DN25: 1 dmł/s, mierzona na wylocie prądownicy.
- Ze względu na powierzchnię strefy pożarowej przekraczającą 500 m², instalacja musi zapewniać jednoczesny pobór wody z dwóch hydrantów, tj. 2 dmł/s.
Przebudowa instalacji wodociągowej w budynku basenu
- Przebudowa istniejącej instalacji wodociągowej za istniejącym wodomierzem.
- Wydzielenie pomieszczenia technicznego na potrzeby lokalizacji urządzeń hydroforni.
- Rozdział instalacji na:
- instalację bytową,
- instalację technologiczną,
- instalację przeciwpożarową dla budynku basenu oraz budynku hali sportowej.
- Montaż armatury odcinającej i zabezpieczającej w miejscu podłączenia instalacji.
Zawory pierwszeństwa przeciwpożarowego
- Montaż zaworów pierwszeństwa przeciwpożarowego na odgałęzieniach instalacji bytowej i technologicznej.
- Zawory muszą zapewniać automatyczne odcięcie poboru wody na cele bytowo-gospodarcze w czasie poboru wody na cele gaśnicze.
- Zawory powinny pełnić funkcję regulatora oraz ogranicznika ciśnienia.
- Parametry techniczne zaworów:
- średnice nominalne: DN90 oraz DN110,
- montaż i konserwacja zgodnie z instrukcją producenta.
Zestaw hydroforowy
- Dostawa i montaż zestawu hydroforowego zapewniającego wymagane ciśnienie w instalacji przeciwpożarowej oraz instalacji bytowej.
- Urządzenia należy zamontować w wydzielonym pomieszczeniu technicznym.
- Zestaw hydroforowy musi spełniać wymagania obowiązujących przepisów oraz norm.
II. Branża elektryczna
– przebudowa wyłączenia pożarowego obiektu,
– wyniesienie układu pomiarowego na zewnątrz budynku,
– wykonanie oświetlenia awaryjnego i kierunkowego,
– wykonanie systemu oddymiania i przewietrzania,
– wydzielenia instalacji i rozdzielni obwodów potrzeb przeciwpożarowych,
– uzupełnienia instalacji elektrycznej o zasilenie urządzeń wynikłych z potrzeb innych branż.
- Roboty budowlane i montażowe
– wykonanie przepustów instalacyjnych EI60 o średnicy powyżej 0,04 m w ścianach i stropach pomieszczeń zamkniętych wydzielonych pożarowo,
– wykonanie przepustów EI120 w ścianach oddzielenia pożarowego w miejscach istniejących przepustów niespełniających wymaganej klasy odporności,
– montaż drzwi EI60 dymoszczelnych w ścianie oddzielenia pożarowego REI120 w hali widowiskowo-sportowej od strony łącznika z basenem,
– podział korytarzy o długości przekraczającej 50,0 m na krótsze odcinki przy użyciu przegród z drzwiami dymoszczelnymi,
– montaż samozamykaczy na drzwiach prowadzących do pomieszczeń, których skrzydła otwierają się na drogi ewakuacyjne i powodują ich zawężenie,
– demontaż istniejących okładzin drewnianych na korytarzach oraz wykonanie w ich miejsce okładzin z materiałów co najmniej trudnozapalnych,
– wyposażenie drzwi z pomieszczeń widowni przeznaczonych łącznie dla ponad 300 osób oraz drzwi na drogach ewakuacyjnych w dźwignie antypaniczne,
– zamknięcie wyjść z sali widowiskowo-sportowej na korytarz drzwiami,
– podział przestrzeni nad sufitami podwieszanymi przegrodami z materiałów niepalnych na sektory o powierzchni nieprzekraczającej 1 000 m²,
– wydzielenie ścianami i stropami o klasie odporności ogniowej REI30 oraz zamknięcie drzwiami EI30 dymoszczelnymi pomieszczeń rozdzielni elektrycznych (nr: 12, 29, 40, 64, 107, 121, 133, 148), klatek schodowych K1 i K2 oraz pomieszczenia sterowania oświetleniem (nr 147),
– wykonanie podziału budynku ścianami REI60 z drzwiami EIS30 na dwie strefy bezpieczne: część lewą i prawą,
– zabezpieczenie istniejących drewnianych schodów na arenie sali sportowo-widowiskowej do stopnia trudnozapalności,
– zamknięcie klatek schodowych K1 i K2 drzwiami EI30 dymoszczelnymi oraz wyposażenie ich w system oddymiania grawitacyjnego.
Dodatkowo w ramach zadania Wykonawca zobowiązany jest do:
– wykonania scenariusza pożarowego,
– zaktualizowania instrukcji przeciwpożarowej budynku
– dostarczenia świadectwa wykonania instalacji oraz książki eksploatacji, do której należy wpisać wszystkie informacje związane z pracą instalacji, (alarmy, uszkodzenia, konserwacje, wyłączenia itd.),
– dostarczenia protokołu z poprawnego zadziałania wszystkich elementów instalacji oraz poprawnego zadziałania sterowań realizowanych przez ssp.
– przeszkolenia wyznaczonego personelu obiektu w celu podejmowania adekwatnych działań podczas sygnalizowania przez centralę wszystkich zdarzeń.
Rewitalizacja zabytkowego parku dzikowskiego w Tarnobrzegu w ramach projektu „Nowe życie historycznych parków Wiśniowiec i Tarnobrzeg” dofinansowanego z środków Unii Europejskiej w ramach programu Interreg NEXT Polska – Ukraina 2021-2027.
Program inwestycji obejmuje:
• Przebudowa istniejących nawierzchni utwardzonych alei parkowych – rozbiórkę nawierzchni z elementów betonowych i asfaltowych oraz budowę wodoprzepuszczalnych nawierzchni mineralnych i z kamienia naturalnego
• Remont stawu parkowego w ramach bieżącego utrzymania – oczyszczenie z zalegających zanieczyszczeń oraz wzmocnienie skarp i nasadzenia zieleni
• budowa schodów terenowych / tarasu widokowego nad stawem o nawierzchni z elementów drewnianych
• Remont konserwatorski historycznych obiektów na terenie parku – muru oporowego przy fosie oraz dwóch mostów nad fosą w ramach odrębnego opracowania – Program Prac Konserwatorskich
• Przebudowa fontanny parkowej wraz z przyłączeniem jej do niezbędnych sieci infrastruktury technicznej
• Instalację elementów małej architektury
• Wycinki sanitarne oraz prace pielęgnacyjne dla istniejącego drzewostanu
• Nowe nasadzenia zieleni w ramach uzupełnienia historycznej kompozycji ogrodowej parku
• Aranżacja polany rekreacyjnej – rekultywacja trawnika w formie łąki kwietnej / strefy biocenotycznej
• Budowę systemu podlewania zieleni z wykorzystaniem wody deszczowej gromadzonej w podziemnym zbiorniku retencyjnym oraz wody sieciowej w okresach niedoboru.
• Przebudowę sieci oświetlenia terenu wraz z instalacją nowych latarni parkowych o energooszczędnych oprawach LED • Instalacja systemu monitoringu wizyjnego CCTV (z wykorzystaniem słupów latarni parkowych)
Zejścia, schody, komunikacja
Przy północnej elewacji pałacu – muzeum znajduje się (zbudowany współcześnie) okazały taras z widokiem na park. Posadzka tarasu wykonana jest z płyt kamiennych, jednak brak połączenia komunikacyjnego z terenem parku – zarówno znajdującym się poniżej skarpy, gdzie różnice wysokości są znaczne, jak i w połowie jej wysokości, gdzie znajduje się wydeptana ścieżka. W ramach inwestycji przewidziano budowę alei parkowych i schodów terenowych umożliwiających zejście z tarasu do parku.
Przejścia od strony frontowej w kierunku tarasu nie są aktualnie utwardzone, od strony wschodniej urządzono plac postojowy o nawierzchni z betonowych płyt oraz miejsce gromadzenia odpadów – pozbawione jakiejkolwiek osłony. Te elementy są nieadekwatne do reprezentacyjnej formy i funkcji budynku, dlatego w ramach projektu przewidziano jej nową aranżację. Przewidziano demontaż betonowych płyt, a w nawiązaniu do rozwiązania historycznego w miejscu placu i śmietnika zaprojektowano gazon i podjazd (umożliwiający dojazd dostaw do budynku). Śmietniki zaś zostaną zamknięte w osłoniętej wiacie śmietnikowej i umieszczone w mniej reprezentacyjnej i uczęszczanej lokalizacji.
PARK KRAJOBRAZOWY PONIŻEJ SKARPY Północna część zespołu, zlokalizowana poniżej skarpy, na której stoi pałac / muzeum oraz zespół budynków pomocniczych, ma charakter parku krajobrazowego. W ramach projektu rewaloryzacji przewidziano zachowanie tej formy i jedynie drobne korekty układu komunikacyjnego z aranżacją łąki kwietnej na osi kompozycyjnej pałac – park. Przewidziano też połączenie przestrzeni wokół pałacu z parkiem poniżej skarpy z wykorzystaniem istniejących przedeptów. Kompozycyjnie jest to dopełnienie historycznej formy tej części parku z możliwością komunikacji pieszej z tarasu do polany na osi oraz fontanny parkowej.
Fontanna
Tuż przy krawędzi skarpy znajduje się fontanna parkowa, aktualnie nieczynna. Obiekt składa się z elementów kamiennych i betonowych, okrągła misa fontanny została częściowo zasypana i zarośnięta roślinami łąkowymi. Znajdujący się na skarpie romantyczny skalniak posiada ukrytą instalację – prawdopodobnie odprowadzającą wodę deszczową z poziomu skarpy – jej relikty są widoczne, jednak żadna z instalacji nie funkcjonuje. W ramach inwestycji przewidziano przebudowę tego obiektu oraz jego przyłączenie do niezbędnych sieci infrastruktury wraz z instalacją komory technicznej pozwalającej na wykorzystanie wody fontannowej pracującej w obiegu zamkniętym – z wykorzystaniem nowych technologii. Elementy misy fontannowej ze względu na zły stan techniczny – pęknięcia strukturalne oraz rozwarstwienia betonu zostaną zrekonstruowane w analogicznej formie z impregnowanego piaskowca. Pod poziomem terenu zostanie umieszczona komora techniczna z instalacjami technicznymi przygotowania wody fontannowej i pompą fontanny
Staw parkowy
W północnej części parku krajobrazowego znajduje się staw, element historycznej kompozycji parkowej. Aktualnie w tej części parku prowadzone są zajęcia edukacyjne / przyrodnicze, brzegi stawu są też atrakcyjnym miejscem spacerów i rekreacji. W ramach wzbogacenia tego programu projekt przewiduje budowę ścieżki mineralnej ułatwiającej dojście i prezentację tego wnętrza ogrodowego oraz budowę drewnianego tarasu – schodów terenowych, na których można siedzieć i kontemplować przyrodę albo też prowadzić proste eksperymenty i badania – w ramach zajęć edukacyjnych. W ramach inwestycji przewidziano ponadto podstawowe prace związane z oczyszczeniem stawu z zalegających elementów organicznych (liście, gałęzie, etc) oraz ewentualnych śmieci. Brzeg stawu zostanie zabezpieczony przez nasadzenia roślin nadwodnych oraz instalację maty kokosowej – biodegradowalny element zabezpieczający przed wymywaniem krawędź skarpy do czasu rozwoju nasadzonych w tej lokalizacji roślin.
Wokół Kuchni Dworskiej
Projekt rewaloryzacji zespołu budynków dawnej kuchni w zespole pałacowoparkowym jest przedmiotem odrębnego opracowania, zatem w ramach inwestycji przewidziano jedynie przebudowę nawierzchni alei parkowych sąsiadujących z tym wydzielonym terenem oraz instalację oświetlenia terenu i elementów małej architektury. W najbliższym sąsiedztwie znajdują się też historyczne obiekty mostków oraz mur oporowy, których konserwacja jest przedmiotem odrębnego opracowania.
Dostęp od ul. Sandomierskiej
W ramach inwestycji przewidziano ponadto przywrócenie komunikacji w historycznej alei grabowej wraz z budową furty wejściowej na zakończeniu alei, w ogrodzeniu od strony ul. Sandomierskiej, a także wjazdu gospodarczego od strony tej ulicy, w sąsiedztwie wydzielonego terenu arboretum. W sąsiedztwie tego wjazdu (istniejącego, aktualnie niewykorzystywanego, przewidzianego do przywrócenia) przewidziano wyznaczenie miejsc postojowych dla pracowników czy pojazdów technicznych obsługi parku i zlokalizowanych na jego terenie obiektów. Taka segregacja ruchu pozwoli na ograniczenie przejazdu przez główne, reprezentacyjne wejście do parku na osi kompozycyjnej założenia. W południowo-wschodniej części parku, która aktualnie nie jest zagospodarowana, przewidziano utrzymanie charakteru naturalnej łąki kwietnej o charakterze biocenotycznym. W miejscu istniejącej ścieżki o charakterze przedeptu przewidziano budowę alei parkowej o nawierzchni mineralnej – o technologii analogicznej jak w całym parku. Ze względu na charakter przestrzeni – jest jednocześnie otwarta ale otoczona z jednej strony murem – ogrodzeniem parku, z drugiej parkiem na skarpie, ta część parku pozostaje odpowiednim miejscem do organizacji imprez plenerowych. W tej części parku brak historycznych elementów (z wyjątkiem ogrodzenia) oraz historycznego drzewostanu, brak też powiązań widokowych z zabytkowym zespołem, stąd choćby umieszczanie sezonowo obiektów o formie współczesnej może być w tej lokalizacji dopuszczalne. W północno-wschodnim narożniku ogrodzenia przewidziano lokalizację dodatkowego wejścia do parku.
Ujeżdżalnia i wejście główne
W budynku dawnej ujeżdżalni i stajni mają siedzibę aktualnie liczne instytucje publiczne – kulturalne, edukacyjne, etc. W ramach inwestycji nie przewidziano jakichkolwiek prac związanych z tym obiektem, jednak przestrzeń wokół niego wymaga rozwiązania kwestii komunikacyjnej. Charakter zabytkowego reprezentacyjnego parku oraz jego strefy wejściowej wymaga znacznego ograniczenia wjazdu samochodów oraz ich postoju, dlatego w sąsiedztwie budynku ujeżdżalni projekt przewiduje jedynie możliwość okazjonalnego postoju dla osób i pojazdów uprawnionych. Dla ograniczenia możliwości ruchu pojazdów oraz aranżacji przestrzeni dla użytkowników instytucji mieszczących się w budynku przewidziano budowę owalnego gazonu o podwyższonej kamiennej krawędzi, która (oprócz zabezpieczenia przed niszczeniem zieleni) może pełnić funkcję siedziska. Analogiczne rozwiązanie przewidziano przy budynku kordegardy, wokół istniejącego drzewa. W ramach odrębnego opracowania na podstawie Programu Prac Konserwatorskich przewidziano roboty konserwatorskie przy obiektach:
• most nad fosą od bramy głównej
• most nad fosą od kuchni dworskiej
• mur oporowy od mostu przy kuchni dworskiej do skarpy
• wejście do piwnicy w fosie od strony bramy głównej
• pompa na studni przy stajni wraz z zabezpieczeniem studni
• zabezpieczenie studni przy pałacu
• konserwację kamiennego skalniaka z pierwotnej formy fontanny wraz z zabezpieczeniem stalowego elementu dawnego układu wodnego fontanny
• wykonanie furty w zabytkowym murze
• wykonania bramy wjazdowej od strony ul. Sandomierskiej
W ramach inwestycji przewidziano utrzymanie istniejących wejść pieszych (pieszo-rowerowych) na teren zespołu oraz utworzenie nowych – w ramach projektowanego układu komunikacyjnego:
• wejście od strony historycznej alei grabowej – od strony południowej parku
• wejście od strony południowo-wschodniej, dostęp do przestrzeni łąki piknikowej
Wszystkie istniejące wjazdy i wejścia na teren parku pozostają bez zmian, przewidziano jednak ograniczenie możliwości wjazdu na teren zespołu przez reprezentacyjną bramę od strony południowej – od strony miasta. W celu umożliwienia dojazdu do obiektów na terenie parku pojazdom technicznym, zaopatrzenia, etc w ramach projektu przewidziano otworzenie i udostępnienie istniejącego wjazdu od strony południowo-wschodniej, od ulicy Sandomierskiej, w sąsiedztwie wydzielonego terenu Arboretum. W ramach inwestycji przewidziano również utrzymanie możliwości okazjonalnego wjazdu na teren parku od strony północnej – przy budynku dawnej elektrowni oraz przy istniejącej drodze wewnętrznej przy północnowschodniej granicy parku – oba te wjazdy (i przejazd) będą mogły być
Drzewostan
Na terenie opracowania zinwentaryzowano 2 164 drzewa oraz 10 030 m2 krzewów i grup zarośli. Większość to drzewa liściaste. Spośród 52 gatunków drzew, 9 gatunków to drzewa iglaste. Najwięcej w parku rośnie klonów pospolitych, jaworów, lip, grabów oraz jesionów. Razem stanowią ponad 60% drzewostanu.
W parku rośnie 6 pomników przyrody. Ponadto 55 drzew o obwodach pni (mierzonych na 1,3 m wys.) kwalifikujących je do objęcia ochroną prawną jako pomniki przyrody
• DRZEWA Z 1 GRUPY WIEKOWEJ POCHODZĄCE Z LAT 2007-2025 to grupa 258 młodych drzew. Są to zarówno samosiewy, głównie w części wschodniej, jak nasadzenia w parku już po utworzeniu Muzeum
• DRZEWA Z 2 GRUPY WIEKOWEJ PRZEDZIAŁ WIEKOWY 1946-200611 zdecydowanie najliczniejsza, to 1489 drzew, wśród których reprezentację znalazły prawie wszystkie gatunki
• DRZEWA Z 3 GRUPY WIEKOWEJ PRZEDZIAŁ WIEKOWY 1931-194512 to 148 drzew
• DRZEWA Z 4 GRUPY WIEKOWEJ PRZEDZIAŁ WIEKOWY 1881-193013 to 198 sztuk drzew, wśród których dominują lipy, klony, graby, dęby, jesiony i kasztanowce • DRZEWA Z 5 GRUPY WIEKOWEJ PRZEDZIAŁ WIEKOWY 1835-188014 to już 40 drzew, w której oprócz jesionów i dębów znalazły się graby, klony, lipy oraz tulipanowiec amerykański
• DRZEWA Z 6 GRUPY WIEKOWEJ PRZEDZIAŁ WIEKOWY 1775-183415 9 drzew, z których 2 sztuki to jesiony, a 7 to dęby
• DRZEWA Z 7 GRUPY WIEKOWEJ SPRZED 177516 zakwalifikowano do niej 10 drzew, w tym 4 pomniki przyrody. Są to: − miłorząb dwuklapowy, którego wiek można oszacować na ok. 250-260 lat. Jest to jeden z najstarszych okazów w Polsce (pierwszy posadzono w Łańcucie w 1725 r., gdzie rośnie do dziś). − 7 dębów − 1 jesion − 1 buk
Gazon
W strefie wejściowej do parku, ze względu na potrzebę zabezpieczenia zieleni przed ewentualnym zniszczeniem przez pojazdy i pieszych, a także w ramach or- ganizacji miejsca do okazjonalnego siedzenia dla turystów czy uczestników kursów i zajęć organizowanych w budynku dawnej ujeżdżalni i stajni przewidziano instalację wyniesionych 40.00 cm ponad poziom terenu gazonów o formie murków do siedzenia. Szerokość siedziska – 40.00 cm. Profil siedziska / murku – analogiczny jak burta niecki fontanny parkowej. • Gazon 1, w formie elipsy – w sąsiedztwie budynku ujeżdżalni : Wymiary wewnętrzne elipsy : r = 640.00 / 800.00 cm Powierzchnia zieleni :161.00 m2 • Gazon 2, w formie koła – w sąsiedztwie budynku kordegardy : Wymiary wewnętrzne koła : r = 240.00 cm Powierzchnia zieleni : 18.00 m2
PARAMETRY TECHNICZNE GAZONU : materiały : kamień naturalny piaskowiec (np. szydłowiecki – barwa szarobeżowa), profil cięty i impregnowany składający się z bloku podstawy i profilowanej czapki mocowanej na sztyfty metalowe i klej. element kamienny stabilizowany w gruncie na fundamencie żelbetowym.
Stylizowane ławki parkowe
W nawiązaniu do fotografii archiwalnych w najbliższym sąsiedztwie historycznych obiektów na terenie parku przewidziano instalację ławek stylizowanych, o siedzisku z drewnianych desek i metalowym ozdobnym stelażu. Forma stelażu powinna być analogiczna do historycznej, ostateczny jej wybór – przez inwestora w porozumieniu z projektantem oraz WUOZ – Delegaturę w Tarnobrzegu – na podstawie przedstawionego modelu próbnego ławki. • Łączna liczba projektowanych ławek: 90 sztuk
Latarnie parkowe
W ramach opracowania przewidziano nową aranżację / ustawienie oświetlenia terenu parku – ze względu na niewystarczające parametry techniczne oraz niejednorodną formę latarni funkcjonujących aktualnie. Ze względu na zachowane materiały archiwalne pokazujące historyczne formy latarni parkowych w Dzikowie przewidziano instalację opraw o analogicznej stylistyce oraz współczesnych rozwiązaniach technologicznych w zakresie źródła światła (LED).
• Wysokość latarni parkowej – 5.0 m.
• Łącznie liczba projektowanych nowych latarni parkowych : 80 sztuk
W ramach projektu opracowano analizę oświetlenia dla całości założenia, jednak jego wymiana będzie etapowana ze względu na dywersyfikację źródeł finansowania. Na drodze pożarowej i alejach dojazdowych do pałacu spełniono klasę P3, na alejkach parkowych P4. Wysokość montażu oprawy: 5.00 m
Pozostałe ogłoszone postępowania:
„Budowa Punktu Selektywnego Zbierania Odpadów Komunalnych (PSZOK) w Tarnobrzegu” w ramach Priorytetu nr „FEPK.02 Energia i środowisko” 2 z Programu Regionalnego Fundusze Europejskie dla Podkarpacia 2021-2027 współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.
„Przebudowa i adaptacja budynku byłego Przedszkola przy ul. Przemysłowej 1 w Tarnobrzegu – os. Zakrzów z przeznaczeniem na Zakład Aktywności Zawodowej”
„Utworzenie placówki wsparcia dziennego – Świetlicy w Tarnobrzegu” w ramach priorytetu FEPK.05 Przyjazna przestrzeń Społeczna z Programu Regionalnego Fundusze Europejskie dla Podkarpacia na lata 2021-2027, ujęte w 4 zadaniach
