Księżyca blask zza chmur. I do Kaługi* droga.
Na prawo – stawu toń, na lewo – ciemny bór.
Srebrzysty promień nas prowadzi wprost do Boga
I nigdzie więcej już. I nigdzie więcej już.
Faluje nocny staw, w iskierki srebra zdobny,
Dawnego życia ślad historii wicher zmiótł,
A kiedyś los był tak do muzyki podobny,
Jak nigdy więcej już. Jak nigdy więcej już.
Księżyca promień wnet ptaszyny lot naruszył,
Formując krzyża kształt na warstwie ciemnych chmur,
Jak żal, iż taka noc się nigdy nie powtórzy,
Że nigdy więcej już. Że nigdy więcej już.
Księżyca blask zza chmur. I do Kaługi droga.
Na prawo – stawu toń, na lewo – ciemny bór.
Srebrzysty promień nas prowadzi wprost do Boga
I nigdzie więcej już. I nigdzie więcej już.
И больше никогда...
Луна сквозь облака. Калужская дорога.
Налево - тёмный лес, направо - рябь пруда.
По лунному лучу легко дойти до Бога
И больше никуда. И больше никуда.
Bолнуется вода и серебрится кожа,
От времени теперь не сыщешь и следа,
Когда была судьба на музыку похожа,
И больше никогда. И больше никогда.
Сломала лунный луч насмешливая птица,
Сложила в лунный крест, но это не беда,
Беда, что никогда та ночь не повторится,
Что больше никогда. Что больше никогда.
Луна сквозь облака. Калужская дорога.
Налево - тёмный лес, направо - рябь пруда.
По лунному лучу легко дойти до Бога
И больше никуда. И больше никуда.
Leonid Latynin (ur. 1938) - rosyjski poeta i prozaik.
* Kaługa - miasto w europejskiej części Rosji, położone nad rzeką Oką - miejsce zsyłek, więzień oraz obozów przejściowych i pracy, zarówno w okresie carskim, jak i sowieckim. Kaługa była m.in. pierwszym etapem docelowym żołnierzy AK obwodów wileńskiego i nowogrodzkiego po aresztowaniu ich oddziałów w okolicach Wilna w czerwcu 1944 roku. Potem jeńców przetransportowano w głębokie lasy do wyrębu drzewa.
Statystyki: autor: Liliana — 27 cze 2026, 18:33
