Czas na siewki - kamusznik

naturapolska.blogspot.com 2 miesięcy temu

Już w lipcu niektóre siewki opuszczą tereny lęgowe północnej Europy. W tym czasie pierwsze osobniki dolecą do Polski północnej, a pośród nich kamuszniki. Ich upierzenie będzie się jednak zmieniać. Początkowo zobaczymy szaty godowe, natomiast z upływem tygodni pośrednie, spoczynkowe i młodociane. Co nas i kamuszniki czeka, starałem się pokazać na tablicy poglądowej, na bazie zdjęć własnych.

Szata godowa i pierzenie do spoczynkowej, są łatwe do rozpoznania. Trochę kłopotu mogą sprawić różnice w szacie spoczynkowej i młodocianej. Dlatego zamieszczam dość szczegółowy opis.

Wierzch ciała i skrzydła (kluczowa cecha).

Szata młodociana - pióra na grzbiecie, barkówkach i pokrywach skrzydłowych mają wyraźne, jasne (płowo-żółte, beżowe lub bladorudawe) obwódki. Nadaje to ptakowi bardzo regularny, "łuskowany" wygląd.

Dorosła szata spoczynkowa - wierzch ciała jest bardziej jednolity, ciemnobrązowy lub szarobrązowy. Pióra nie mają tak kontrastowych, jasnych krawędzi, przez co deseń wydaje się rozmyty, matowy i plamisty, a nie łuskowany.

Głowa i pierś ("śliniak").

Szata młodociana - ciemny rysunek na piersi i bokach szyi (tzw. śliniak) jest mniej skontrastowany, brązowawy i często poprzecinany jasnymi kreskami. Granica między ciemną piersią a białym brzuchem bywa bardziej rozmyta.

Dorosła szata spoczynkowa - choć czarne elementy z szaty godowej brązowieją, "śliniak" wciąż pozostaje stosunkowo ciemny, duży i wyraźnie odcięty od śnieżnobiałego brzucha.

Idź do oryginalnego materiału