Harmonogram prac zakłada realizację przedsięwzięcia od listopada 2026 roku do września 2028 roku. Zmiany obejmą m.in. teren parku przy ul. Gronowskiej oraz dawny zbiornik przeciwpożarowy.
Betonowy zbiornik ma zamienić się w zieloną oazę
Jednym z ważniejszych elementów projektu jest metamorfoza betonowego zbiornika przeciwpożarowego. Choć wciąż będzie pełnił swoją podstawową funkcję retencyjną, gromadząc wody opadowe z ulicy Gronowskiej i okolicznych terenów, zmieni się nie do poznania pod względem estetycznym i użytkowym.
W ramach prac nad zbiornikiem zaplanowano nowe zejście do wody - od strony północno-zachodniej powstaną drewniane schody oraz podesty, pozwalające zejść niemal do samego lustra wody. Ponadto
wokół zejścia pojawią się nowe nasadzenia, a spływające wody opadowe będą naturalnie kierowane do zbiornika po betonowych kaskadach. Po weryfikacji szczelności i naprawie dna, część betonowej nawierzchni zostanie zastąpiona podłożem przepuszczalnym, co umożliwi rozwój roślinności.
- Dzięki tym zmianom powstanie bardziej zielona i estetyczna przestrzeń, łącząca funkcje retencyjne, przyrodnicze i rekreacyjne - przekonują urzędnicy.
Odpoczynek, jakiego w Lesznie jeszcze nie było
Duże zmiany czekają również sam park przy ulicy Gronowskiej, który ma stać się ważnym punktem na rekreacyjnej mapie miasta. Architekci zaplanowali wprowadzenie drewnianego, częściowo nadwieszanego ciągu pieszego oraz podestów.
Spacerowicze i fani relaksu na świeżym powietrzu będą mogli korzystać z nowych alejek utwardzonych nawierzchnią mineralną oraz kruszywem. W parku zamontowane zostaną hamaki, ławki (z oparciem i bez) oraz kosze na odpady. Posadzone będą nowe drzewa, krzewy, byliny i rośliny cebulowe. Park otrzyma także nowoczesne oświetlenie oraz system monitoringu.
Nowa zieleń i mniej betonu na Placu Powstańców
Projekt „Zielone Leszno 2.0” składa się z dwóch głównych zadań. Drugą lokalizacją objętą unijnym wsparciem jest Plac Powstańców. W tym miejscu władze miasta również planują inwestycje z zakresu retencji wody, nowe nasadzenia roślinności oraz sukcesywne „odbetonowywanie” miejskiej przestrzeni.
