„Gabinet” Anny Kędziory w Centrum Kultury Zamek w Poznaniu

2 miesięcy temu

Anna Kędziora od wielu lat prowadzi badania wizualne w Muzeum Przyrodniczym Uniwersytetu Wrocławskiego. Swoją uwagę skupia głównie na kolekcji przedwojennych zbiorów niemieckich, podążając za materialnością ciał-obiektów, z której wydobywa warstwy wojennej historii, jak i kolonialnej przeszłości. Gabinet, czyli najnowsza wystawa w Galerii Fotografii pf w Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu, jest prezentacją jej projektu fotograficznego. O swojej pracy badawczej opowiada sama artystka:

Anna Kędziora, „Gabinet”, widok wystawy, Galeria Fotografii pf, CK Zamek, fot. Anna Kędziora
Anna Kędziora, „Gabinet”, widok wystawy, Galeria Fotografii pf, CK Zamek, fot. Anna Kędziora
Anna Kędziora, „Gabinet”, widok wystawy, Galeria Fotografii pf, CK Zamek, fot. Anna Kędziora
Anna Kędziora, „Gabinet”, widok wystawy, Galeria Fotografii pf, CK Zamek, fot. Anna Kędziora

„Muzeum jako instytucja odwraca wiele porządków, ustanawiając swoje własne. Muzea badające i archiwizujące naturę dokonują odwrócenia szczególnego. Wymagają utrwalenia poza czasem, zamrożenia, poddania spojrzeniu w bezruchu. Obchodzą się z życiem po części tak, jak fotografia z ulotnością chwili.

Repozytorium życia miesza się z repozytorium śmierci, a przewodnikami po tym świecie w stanie zawieszenia są ciała zwierząt, które dla celów naukowych wyjęte zostały z naturalnego obiegu materii organicznej.

Anna Kędziora, „Gabinet”, widok wystawy, Galeria Fotografii pf, CK Zamek, fot. Anna Kędziora
Anna Kędziora, „Gabinet”, widok wystawy, Galeria Fotografii pf, CK Zamek, fot. Anna Kędziora
Anna Kędziora, z cyklu „Gabinet”, dzięki uprzejmości artystki
Anna Kędziora, z cyklu „Gabinet”, dzięki uprzejmości artystki
Anna Kędziora, z cyklu „Gabinet”, dzięki uprzejmości artystki

Spreparowane do trwania w ciszy i bezruchu, są nośnikami złożonych historii i narracji. Mieszają się w nich perspektywy nie-ludzkie z ludzkimi. Zapisane są w nich ludzka ciekawość, potrzeba poznania, posiadania, nazwania i uporządkowania. Często równoległe z historią przemocy czy wyzysku. Zebrane w ciałach zwierząt – przedmiotów nauki, opowieści i ślady pełne są sprzeczności i napięć. Wybrzmiewają cicho, przez szczeliny, rysy, rozdarcia i pęknięcia. Z niedoskonałości okazów wyłania się indywidualność ciał. Martwe znów staje się żywe”.

Idź do oryginalnego materiału